نمىگرفت ، و در برابر عقايد خرافى انبوه متعصبان لجوج ايستاده بود ، كارى كه از نظر توده‌هاى گمراه يك نوع انتحار و خودكشى جنونآميز است ، در حالى كه بزرگترين افتخار پيغمبر ص همين بود كه تسليم اين شرائط نشد ! سپس قرآن براى نفى اين سخنان بىاساس و دفاع از مقام وحى و رسالت پيامبر ص مىافزايد : « چنين نيست ، او حق آورده و پيامبران پيشين را تصديق كرده است » ( * ( بَلْ جاءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ ) * ) . محتواى سخنان او از يك سو ، و هماهنگى آن با دعوت انبياء از سوى ديگر دليل صدق گفتار او است . « اما شما اى مستكبران كوردل و گمراهان بدزبان بطور مسلم عذاب دردناك الهى را خواهيد چشيد » ( * ( إِنَّكُمْ لَذائِقُوا الْعَذابِ الأَلِيمِ ) * ) . ولى گمان نكنيد كه خداوند انتقامجو است و مىخواهد انتقام پيامبرش را از شما بگيرد چنين نيست « شما جز به اعمالتان جزا داده نمىشويد » ( * ( وَما تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ) * ) . در حقيقت همان اعمال شما است كه در برابر شما مجسم مىشود و با شما مىماند و شما را شكنجه و آزار مىدهد ، كيفر شما همان عمل خودتان است ، همان استكبار و كفر و بىايمانى ، همان تهمت شعر و جنون به آيات الهى و پيامبرش بستن ، همان ظلم و بيدادگريها و زشتكاريها . و در آخرين آيه مورد بحث كه در حقيقت مقدمه اى است براى بحثهاى آينده يك گروه را استثناء كرده ، مىگويد : « جز بندگان مخلص پروردگار كه